Bugün çok az insana nasip olabilecek muhteşem bir gündü. Önce otobüsle, milli parkın içine girip orada tahtadan inşa edilmiş, merdivenler ve yürüyüş yolları buzullara bakma imkânı veren balkonlar olan patikalardan yürüyerek buzulun güney kısmını sonra, tekneyle kuzey ve doğu cephelerini gördük. Hava çok soğuk, yağmurlu ve rüzgârlı olmasına rağmen hemen herkes teknenin güvertesinde durup hem bu büyük buzulu hem de ondan kopmuş ve suda yüzen küçük parçaları seyrettik.

Yaklaşık 20 dakika suren bu yolculuktan sonra, Refugio Perito Moreno’ya (yürüyüş yapanlar için inşa edilmiş, içinde tuvalet ve kafeterya olan bir yapı) geldik. Burada rehberlerimizle buluştuk ve hemen birkaç dakika sonra, yürümeye başladık. Buzullar hep sağ tarafımızda, fakat yemyeşil, ağaçlar ve bitkilerle dolu ormandan 1 saat yürüyerek buzula çok yakın alanda bir başka kampa geldik. Burada üzerimize harnes (güvenlik ipi) bağlandı ve hepimize bir çift buz kramponu verildi. Kramponlar elimizde buza kadar 20 dk. daha yürüdük. Sonra, rehberlerin yardımıyla, kramponlar ayaklara bağlandı ve buz üzerinde 4 saatlik yürüyüş maceramız başladı. Kramponlar kaymamak için gerekli fakat ağır oldukları için yürüyüşü biraz zorlandırıyor. Hava devamlı olarak soğuk ve sağanak yağışlı olmasına rağmen, her dakikasını ağzımız hayranlıkla açık geçirdiğimiz muhteşem bir yürüyüştü.

Yürüdüğümüz yüzey bir/iki santimlik küçük buz parçalarıyla kaplı inişli çıkışlı, her birkaç adımda kırıklar, boşluklar ve kendiliğinden oluşmuş irili ufaklı doğal su gölleriyle dolu. Bu göller buz ve ışık yansıması sonucu oluşan enteresan koyu mavi/turkuaz/açık mavi renklerinde. Tam bir doğa harikası ve içmek için yer yüzündeki en kaliteli doğal su.

Hayatımda yaptığım en güzel yürüyüşlerden biriydi. Bence çok zor değil fakat zinde olmayı ve biraz da yorulmayı gerektiriyor. Yürüyüşü organize eden şirket maalesef 16 alt-50üst yaş sınırı uyguluyor, anladığım kadarıyla bu sigorta şirketinin talep ettiği bir şey. Bence 50 yaş sınırlaması çok yanlış, sakatlığı olmayan ve enerji sahibi herkesin yapabileceği bir yürüyüş.

Bir de fiyat meselesi: bölgede yürüyüşü organize etme izinli tek bir şirket var. Fiyat 5600 AR. Pesosuydu (yaklaşık 350 US$). Bu para, yerel halk için zaten büyük bir para fakat Avrupa şartlarında da çok pahalı. Mesela ben Londra’dan İstanbul’a çok daha ucuza uçabiliyorum çoğu zaman. Bu sebeple olsa, yürüyüşe katılan çok az insan vardı.

Buraya yaş sınırının altında gelebildiğim ve bu miktarı ödemeyi, çekinerek olsa bile, ödeme lüksüm olduğu için çok şükrettim. Bence yerel yönetim bunu yakında inceler çünkü rehberler bile çok pahalı olduğundan ve çok az insan geldiğinden şikayetçi.

Buzulda muhteşem 4 saat yürüyüşten sonra, kramponlar çıktı, tekrar geldiğimiz yoldan, ıslak ve üşüyerek geri yürüdük. Tekrar tekneye binip geri yolculuğumuza başladık. Teknede ikram edilen viski içimizi ısıttı ve soğuktan donmuş yüzümüzü tekrar güldürdü.